ໂຕແຈ້ວ ຜູ້ມີ ປານີ

ໃນ ປ່າ ໄພ ທີ່ ກວ້າງ ໃຫຍ່ ໄພ ສານ ຕອນ ຫນຶ່ງ, ບ່ອນ ທີ່ ແສງ ຕາເວັນ ຕອນ ເຊົ້າ ສ່ອງ ແສງ ມາ ປົກ ຄຸມ ປ່າ ໄມ້ ໃຫ້ ກາຍ ເປັນ ສີ ຄໍາ ທີ່ ເຫລື້ອມ ງາມ. ມີ ໂຕ ແຈ້ວ ໂຕ ຫນຶ່ງ ອາໄສ ຢູ່. ມັນ ບໍ່ ໄດ້ ເປັນ ໂຕ ແຈ້ວ ທໍາມະດາ, ແຕ່ ເປັນ ພະ ໂພທິສັດ ຜູ້ ທີ່ ໄດ້ ບໍາເພັນ ພຽນ ເພື່ອ ຄວາມ ຫລຸດ ພົ້ນ. ຜິວ ຂອງ ມັນ ເຫລື້ອມ ດ້ວຍ ຄວາມ ສະຫງົບ, ຕາ ຂອງ ມັນ ໃສ ສະອາດ. ມື້ ຫນຶ່ງ, ມັນ ໄດ້ ຍິນ ສຽງ ຮ້ອງ ຂໍ ຄວາມ ຊ່ວຍເຫລືອ ຈາກ ພຸ່ມ ໄມ້. ມັນ ໄດ້ ຟ້າວ ແລ່ນ ໄປ ເບິ່ງ ແລະ ພົບ ວ່າ ມີ ເດັກນ້ອຍ ຄົນ ຫນຶ່ງ ຕົກ ຢູ່ ໃນ ກອງ ໄຟ ທີ່ ກໍາລັງ ໄຫມ້. ດ້ວຍ ຄວາມ ເຫັນ ໃຈ, ພະ ໂພທິສັດ ໂຕ ແຈ້ວ ໄດ້ ໂດດ ເຂົ້າ ໄປ ໃນ ກອງ ໄຟ ເພື່ອ ຊ່ວຍ ເດັກນ້ອຍ. ມັນ ໄດ້ ໃຊ້ອົງຄະ ຂອງ ຕົນ ເພື່ອ ປົກ ປ້ອງ ເດັກນ້ອຍ ຈາກ ຄວາມ ຮ້ອນ ແລະ ໄຟ. ມັນ ໄດ້ ຮັບ ບາດເຈັບ ຢ່າງ ຫນັກ, ແຕ່ ມັນ ບໍ່ ໄດ້ ຄິດ ເຖິງ ຄວາມ ເຈັບ ປວດ ຂອງ ຕົນ. ຫລັງ ຈາກ ໄດ້ ຊ່ວຍ ເດັກນ້ອຍ ອອກ ມາ ຢ່າງ ປອດ ໄພ, ພະ ໂພທິສັດ ໂຕ ແຈ້ວ ກໍ່ ໄດ້ ຫມົດ ລົມ ຫາຍໃຈ. ເຖິງ ວ່າ ມັນ ຈະ ຈາກ ໄປ, ແຕ່ ຄວາມ ເສຍ ສະລະ ແລະ ຄວາມ ເມດຕາ ຂອງ ມັນ ໄດ້ ຖືກ ຈົດ ຈໍາ ໄວ້ ຕະຫລອດ ໄປ.